stomik@stomik.com   

 
  Zakres świadczeń
  Gabinet
  Cennik
  Pediatra radzi
  Badanie piersi
  Badania genetyczne
  Badania prenatalne
  Komórki macierzyste
  Zespół antyfosfolipidowy
  Rekomendacje PTG
  Antykoncepcja
  Genetyka
  HTZ
  Zdrowie reprodukcyjne
  Rak szyjki macicy
  USG
  Zakażenia
  Patologia ciąży
  Progesteron
  Sutek
  Opieka przedporodowa
  Formularz zgody
  Nietrzymanie moczu
  Postępowanie u kobiet z cukrzycą
  Guzy niezłośliwe i rak jajnika
  Progestageny w HTZ
  Stosowanie HTZ
      Część pierwsza
  HPV PTPZ
  Wspomaganie rozrodu
  Transfer oocytów
  Szkolenie
  Zapytaj ginekologa
  Linki
  Privat

 

Część pierwsza

Rekomendacje Zarządu Głównego PTG w sprawie stosowania terapii hormonalnej wieku menopauzalnego.

część pierwsza

Problem dawki HT wieku menopauzalnego
Stan na dzień 9.6.2006

     Ostatnie rekomendacje Zarządu Głównego PTG opracowane i opublikowane przez grupę Ekspertów powołaną decyzją Prezydium Zarządu Głównego w dniu 10.7 2004 roku.
Przyjęto wtedy zasadę stałego modyfikowania Rekomendacji w sprawie stosowania terapii hormonalnej wieku menopauzalnego i aktualizacji wynikającej z postępu wiedzy.

Opracowanie niniejsze jest wynikiem realizacji tej decyzji.
W dniu 9.6.2006 roku odbyło się posiedzenie Grupy Ekspertów Zarządu Głównego PTG w składzie:

Prof. Tomasz Pertyński - Przewodniczący
Prof. Włodzimierz Baranowski
Prof. Romuald Dębski
Doc. Witold Kędzia
Prof. Tomasz Paszkowski
Prof. Marek Spaczyński
Prof. Marian Szamatowicz


Grupa Ekspertów przeanalizowała dane zawarte w najnowszych publikacjach, jak również omówiła wyniki badań prezentowanych na kongresach naukowych, które odbyły się w okresie od lipca 2004.


W wyniku dyskusji i oceny powyższych danych Grupa Ekspertów zwraca uwagę na zasadnicze znaczenie doboru właściwej dawki stosowanej HT (Terapii hormonalnej wieku menopauzalnego - ang. Hormonal Therapy) oraz konieczne jej dostosowanie do:

  • oczekiwań kobiety
  • wieku
  • czasu trwania okresu menopauzalnego
  • chorób towarzyszących
  • planowanego okresu stosowania HT
  • drogi podania HT

Grupa Ekspertów rekomenduje, aby dążyć do stosowania najniższej, skutecznie działającej dawki i dotyczy to w równej mierze obu składowych:

  • estrogennej
  • progestagennej

Grupa Ekspertów stwierdza, że wybór niskiej dawki estrogenu i progestagenu prowadzi do znacznej redukcji ryzyka pomenopauzalnej hormonoterapii, do podniesienia bezpieczeństwa jej stosowania.

Kluczowe przesłanki, które są punktem wyjścia do zalecania najniższej, skutecznej dawki HT obejmują:

  • ogólne względy bezpieczeństwa
  • redukcję objawów ubocznych
  • mastalgię
  • możliwość dłuższego stosowania
  • skuteczność porównywalną z wyższymi dawkami

Dane zebrane w ostatnim okresie pozwalają prezentować stanowisko, że niskie dawki estrogenów wykazują porównywalną skuteczność z wyższymi dawkami w odniesieniu do:

  • znoszenia objawów wazomotorycznych
  • poprawy dolegliwości związanych z atrofią urogenitalną
  • profilaktyki osteopenii i osteoporozy

Względy bezpieczeństwa brane pod uwagę przy wyborze terapii niskodawkowej to:

przesłanki wskazujące na mniejsze ryzyko raka sutka i niższe prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań zatorowo-zakrzepowych
mniejsze obciążenie metabolizmu wątroby.

Niskodawkowa terapia hormonalna przyczynia się do zmniejszenia odsetka zgłaszanych przez kobiety niepożądanych objawów ubocznych:

  • mastalgii
  • niepożądanych krwawień
  • zatrzymania płynów
  • obniżenia nastroju

Podstawowe wskazania wraz z zaleceniem stosowania są następujące:

  • wystąpienie objawów wypadowych w okresie przedmenopauzalnym
  • leczenie atrofii urogenitalnej
  • utrzymywanie się objawów po zakończeniu miesiączkowania
  • wystąpienie objawów wypadowych po chirurgicznej menopauzie
  • profilaktyka lub leczenie towarzyszące osteopenii i osteoporozy menopauzalnej

Ponadto grupa Ekspertów zaleca daleko idącą indywidualizację drogi podania, dawki i rodzaju stosowanego HT, a także regularne wizyty kontrolne i monitorowanie przebiegu stosowanego leczenia.

Rozpoczynając terapię hormonalną rekomendowane są dawki estrogenów nie przekraczające:

1 mg estradiolu doustnie

50 mg 17 beta estradiolu uwalnianego w ciągu doby z jednego plastra (terapia przezskórna)

0.3 mg estrogenów skoniugowanych doustnie

Prezes Zarządu Głównego
Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego

prof.dr hab.n.med. Marek Spaczyński

 

pobierz plik w postaci pdf